مىرسند و خط زندگيشان مانند قطارى بر روى ريل بسيار ساده و روان حركت مىكند و به خوبى سامان مىيابد . در دنياى اينان قناعت و رضايت نفس ، كارى آسان و لذّت‌بخش است . اگر بلا يا فقرى در مسير راه آنان قرار بگيرد به راحتى مىپذيرند و با نيايش و سپاسگزارى به درگاه خداوند به رضاى الهى تن در مىدهند ؛ از اين دسته ، انبياء و ائمه اطهار و اولياى الهى و صالحان و فقيران و انسان‌هاى نيكوكارى هستند كه در بين مردم به صورت گمنام و بىنشانه در خدمت خلقند . ب - عدّه‌اى ديگر در زندگى داراى مال و مكنت بسيارند ولى از مال خود بهره‌اى ندارند و در تمام مدّت عمر يك روز خوش ، غذاى دل‌چسب ، خواب آرام ، سفر تفريحى مناسب براى آنان فراهم نمىشود ، به ظاهر دانا و راضى به نظر مىآيند ولى بيمارىها و دلهره‌هاى مادّى و هوس‌هاى زودگذر ، مانع آرامش و آسايش آنان است . پيوسته در تب و تاب و پيچ و خم زندگى در ديگر آرزوها و خيالات هستند . نشاط و محبّت حقيقى در چهره و زندگيشان ديده نمىشود و اندوه‌ها و درد دل‌هاى فراوانى دارند . مال اندوزان و حاكمان ستمگر و منافقان خيانت‌كار و كافران نگون‌بخت از اين دسته هستند . و اينها نمونه‌هايى از دستاوردهاى دنياست كه خداوند به انسان مىآموزد : دست‌اندركار همهء امور ، غير از آن چيزى است كه شما مىدانيد ؛ بايد به حق ايمان آوريد . خداوند در اين زمينه در دو آيهء جداگانه به آن دو دسته اشاره مىفرمايد : وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى ءَامَنُواْ وَاتَّقَوْاْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكتٍ مّنَ السَّمَآءِ وَالأْرْضِ وَلكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ » « 1 »

--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 96 .